<p>En heeft hij doe meningen, of niet? <br> Noodzakelijk, Sokrates, schijnt het. <br> En als hij ze heeft, zonder ze/ze niet in het huidige leven gekregen te hebben/hebbend, is dan niet dat duidelijk,<br> dat hij ze in een (of andere) andere tijd had en geleerd had? <br> Dat schijnt (zo).<br> Is die tijd dan niet (de tijd), toen hij niet mens was?<br> Ja.<br> Als nu in de tijd waarin hij (mens) was en (in de tijd) waarin hij niet mens was,<br> in hem ware meningen/opvattingen zullen zijn, die door vragen wakker geschud<br> kennis worden, zal dan zijn ziel alle tijd/altijd in het bezit van die<br> kennis geweest zijn? Want het is duidelijk dat hij de hele tijd <br> (als mens) is/bestaat of niet als mens is/bestaat.<br> Dat schijnt (zo)<br> <br> <br> <br> Is het niet zo dat, als de waarheid van de betaande dingen altijd voor ons in de ziel zijn, <br> de ziel wel onsterfelijk zal zijn, zodat het nodig is vol vertrouwen te proberen,,<br> dat wat je nu toevallig niet weet -- en dat is dat wat je je (toevallig) niet<br> herinnert -- te zoeken en je (weer) te herinneren?<br> Jijn schijnt mij toe het goed te zeggen/gelijk te hebben, Sokrates, maar ik weet niet hoe.<br> Ook schijn ik dat mezelf toe, Meno. En de andere dingen zou ik niet<br> heel star kunnen volhouden ter verdediging van mijn betoog: maar dat wij, in de mening dat het nodig is<br> de dingen die iemand niet weet te zoeken, ons betere (mensen) zou kunnen maken en moedigere<br> en minder luie dan als wij zouden menen dat het, de dingen die wij niet weten, noch <br> mogelijk is te vinden noch nodig is (ze) te zoeken, dáárvoor zal ik wel helemaal (kunnen) <br> blijven strijden, als ik zou kunnen, zowel in woord als in daad. <br> Ook dat schijn jij mij toe goed te zeggen, Sokrates. <br> </p>