<p>Maar gelach had Poseidon niet (in zijn greep), maar hij smeekte steeds<br> Hephaestus beroemd om zijn werken dat hij Ares losmaakte;<br> en toen hij begonnen was te spreken tot hem zei hij tot hem de gevleugelde woorden:<br> "Maak (hem/ze) los, en ik beloof jou dat hij jou, zoals jij beveelt,<br> het gepaste allemaal zal betlen temidden van de onsterfelijke goden."<br> En tot hem sprak op zijn beurt de zeer vermaarde krombenige:<br> "Draag me dat niet op, aardschokker Poseidon; <br> voorwaar waardeloos zijn ook de borgstellingen voor waardelozen om ze borg te stellen.<br> Hoe zou ik jou kunnen vastbinden temidden van alle goden,<br> als Ares er vandoor zou gaan, na ontkomen te zijn aan zijn schuld en boei(en)?"<br> En tot hem sprak op zijn beurt de aardschokker Poseidon:<br> "Hephaestus, want als werkelijk Ares na ontkomen te zijn aan zijn schuld<br> er vandoor gaat op de vlucht/vluchtend, zal ikzelf jou deze dingen betalen."<br> En hem antwoordde vervolgens de zeer vermaarde krombenige:<br> "Het is niet mogelijk en niet gepast jouw woord te weigeren."<br> Na zo geproken te hebben maakte de krachtige Hephaestus de boei(en) los. <br> En tyoen zij beiden uit boei(en) losgemaakt waren, ook al was(waren) die sterk,<br> was hij, nadat ze direct beiden opgesprongen waren, al naar Thracië gegaan,<br> maar zij kwam dan aan op Cyprus de graag glimlachende Aphrodite,<br> in Paphus, waar voor haar een heilig domein was en een altaar voor brandoffers.<br> Daar wasten de Gratiën haar en zalfden (haar) met olijfolie <br> goddelijke, zoals deze glanst over de altijd zijn de goden,<br> en ze deden haar bekoorlijke kleren aan/om, een wonder om te zien.<br> Die dingen dan bezong de zeer vermaarde zanger en Odysseus<br> verheugde zich/genoot in zijn hart van het luisteren en ook de anderen<br> de Phaeaken met hun lange roeiriemen, mannen vermaard om hun schepen. <br></p>