Les 27; De overkant van de Acheron

Die Orpheus, nadat hij met Eurydice getriuwd was, omdat hij zeer verliefd op haar was verlangde hij ernaar om alle dagen van het leven met haar door te brengen, maar het onrechtvaardige lot hield dat tegen. Want de vrouw stierf aan een beet van een slang. De ongelukkige Orpheus besloot zijn gestorven geliefde vrouw uit Tartaros omhoog te leiden. Hij ging zingend en wenend naar de Acheron, waar Charon hem vragend tegenhield; "Dus waarom ben jij levend hierheen gekomen? Want alleen doden steken deze rivier over."

Orpheus, nadat hij Charon overwonnen had met het lied, stak hij de rivier over, nadat hij Cerberus had ontmoet, temde hij de angstaanjagende hond met het lied. Tenslotte, terwijl hij naar beneden was gegaan, smeekte hij de goden die heersten over de schimmen. Orpheus haalde hen over, nadat zij het fijna lied hadden bewondered. Hades beval hem; "Dus jij moet je hoofd niet keren naar de vrouw, terwijl zij achter je loopt, maar jullie moeten zwijgend omhoog gaan tot aan de uitgang van de Hades. Het is mogelijk voor jou, als je Tartaros verlaten hebt, om Eurydice aan te kijken."

Dus Orpheus, zwijgend volgens de woorden van de god, begon omhoog te gaan, maar na weinig tijd werd hij bang voor bedrog, omdat hij het geluid van Eurydice's voetstappen niet hoorde. Nadat hij dan bijna de tocht voltooid had - al zag hij licht, maar hij kwam er nog niet - hij vergiste zich: want terwijl hij liefde en angst niet meer beheerste, keerde hij het hoofd naar Eurydice. En onmiddelijk pakte Hades de geliefde voor altijd van hem af.