Carmen 2 (versie 2)

Musje, lieveling van mijn meisje,
met wie ze de gewoonte heeft te spelen, wie (ze de gewoonte heeft) in haar schoot te houden.
aan wie (ze de gewoonte heeft) het topje van haar vinger te geven terwijl hij aanvalt
en scherpe beten op te wekken,
wanneer het aan mijn stralende verlangen 5
behaagt het een of ander aangenaams te spelen,
(en:) een troostje voor haar verdriet,
geloof ik, zodat dan haar zware hartstocht tot rust komt:
kon ik maar met jou spelen zoals zijzelf
en de trieste zorgen van mijn hart verlichten! 10