Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com

Via Nova > Boek 3

Hoofdstuk 4, tekst 5: Zoenen

Laten we leven, m’n Lesbia, en laten we (elkaar) beminnen,
laten we alle praatjes van al te strenge oude mannen
één stuiver waard achten!
De zon kan (elke dag) ondergaan en terugkeren,
(maar) wanneer ons korte licht eenmaal is ondergegaan,
moeten wij één eeuwige nacht slapen.
Geef me duizend kussen, daarna honderd,
daarna nog eens duizend, daarna een tweede honderd,
daarna onafgebroken nog eens duizend, daarna honderd.
Daarna, wanneer we vele duizenden (kussen) zullen hebben gegeven,
zullen we ze in de war brengen, opdat we (het aantal) niet weten,
of opdat niet iemand met kwade bedoelingen jaloers op ons kan zijn,
wanneer hij weet dat het zoveel kussen zijn.

Statistieken

Vertalingen op de site: 6.745

Nieuw afgelopen maand: 23

Gewijzigd afgelopen maand: 47