Tekst ?: Een houten paard

Spoedig vernamen de Trojanen, dat de grieken niet meer aanwezig waren. Ze waren blij en gingen overal heen; sommigen gingen naar de plek, waar altijd de tenten van de Grieken waren, en anderen gingen naar het strand , waar de schepen waren. Daar zagen ze een heel groot houten paard. Zij bewonderden zich en overlegden over het geschenk. Sommigen wilden het paard in vuur vernietigen, anderen zeiden: “De Grieken hebben dit achtergelaten als geschenk voor Athena: Als wij hem in Troje hebben, beschermt de Godin niet meer de Grieken maar ons.”

Maar sommigen leidden het paard al naar Troje, maar Lakoon, de Priester van Poseidon, rende met zijn zoons naar hen toe en zei: “O dwazen, menen jullie dat de Grieken ooit van plan zijn van de oorlog te vluchten? Geloof niet in dit geschenk van hen; begrijp dat het paard een list is.” En toen gooide hij een lans en trof de buik van het paard.

Plotseling kwamen er twee slangen uit de zee. Meteen vielen Lakoon en zijn zonen. Eerst wikkelden zij hun lange lichamen zich om de kinderen, daarna grepen ze de vader. De wilde dieren droegen hen naar de zee, waar het water de kinderen en het mens verzwolg.

De Trojanen beschouwden de dood van hen als straf van de goden en met angst brachten ze het paard zo snel mogelijk naar Troje; want ze begrepen het gevaar niet.