3.3a Pluk de dag

Laten wij leven, mijn Lesbia, en laten wij beminnen,
en laten wij de praatjes van al te strenge oude mannen
allemaal één cent waard achten.
Zonnen kunnen opkomen en ondergaan:
wanneer eenmaal het korte licht verdwijnt,
moet er een eeuwige nacht door ons geslapen worden.
Geef mij duizend kusjes, vervolgens honderd,
vervolgens nog een duizend, vervolgens een tweede honderd,
vervolgens aan een stuk door nog eens duizend, vervolgens honderd.
vervolgens, wanneer wij er vele duizenden gegeven zullen hebben,
zullen we ze in de war brengen, opdat wij niet weten,
of opdat niet iemand met kwade bedoelingen jaloers kan zijn,
omdat hij weet dat er zoveel kusjes zijn.